Muallakta Arafta Dlerde By Mumcu, Cem

Cem Mumcu?nun "Binbir Insan Masallari"nin "???nc? Sayfa G?zeli" adli kitabi 42. ?yk?de sona ermisti. Elim sakatlanmadan ?nce ona bir baslik atmis arkasini getirememistim. Baslik "d?nya durduk?a duracak ?yk?ler" idi. Her satirini hayranlikla ve sasirarak okumustum bu kitabin. Mumcu, yazarligimin basindan bu yana kovaladigim deliligi, kisa c?mleciklerle, herkesin (?) anlayacagi bir yalinlikla, psikiyatr olmasinin da ona kattigi artilarla kolayca dile getiriyordu. Kolayca dedigime de bakmayin; o kolayligin nasil bir sey oldugunu ikinci kitabinda 69. ?yk?de ka?iriyor agzindan: "Bilmek ve bilemek: T?m bilgiler sadece buna yarayacak ve sonra bilegitasindan d?k?len tozlar gibi d?k?lecek. Geriye kalan bir tek keskinlik olacak, iniltiyi dograyacak incecik testere bir tek... Unutmak yere d?kmek ?zere ?grenmek..." Mumcu?nun "Mu?llakta, Arafta ve D?slerde" adli bu ikinci kitabinda da es bi?emle s?ren bu "iniltilerin", "kardaki ayak izleri"ne bakiyorum; Cem?in ne tanri baba ile ne de kendi babasiyla bir zoru olmasa da ben bu ?yk?c?klerde, t?m?m?z?n i?inde var olan ancak S. Freud?un "uygarligi"nin yilan uykusuna yatirdigi deliligin ve ?l?ml?l?g?n tradejisini okuyorum. Mumcu, bu insanlik trajedisinin arkeolojisiyle ne zaman bu denli i?i i?e ge?ti, bu kazida kimlere ?iraklik etti, bu gen? yasta nasil b?yle "karnavalesk" bir ustalik edindi bilemiyorum. Ancak d?nya edebiyatinda da ender rastladigimiz birbirinden ?arpici ironilerin isiltisiyla ilerleyen bu ilgin? yazinin, deliligimizin evrensel mantigini olagan?st? dogru bi?imde dokuyan bu ilgin? yazarin masallarina, "d?nya durduk?a duracak" demekte hakli olduguma inaniyorum. (Arka Kapak)